Η κυβέρνηση επιχειρεί να εμφανίσει ως «φιλολαϊκή» επιλογή το γεγονός ότι δεν θα αυξηθούν τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης το 2027. Στην πραγματικότητα, δεν καταργεί τη μνημονιακή διάταξη που συνδέει τα όρια ηλικίας με το προσδόκιμο ζωής, αλλά απλώς μεταθέτει την επόμενη αξιολόγηση για το 2030, αφήνοντας ανοιχτή την πόρτα για νέες αυξήσεις.

Οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι δεν έχουν λόγο να αισθάνονται ασφαλείς όταν παραμένει σε ισχύ ένας νόμος που προβλέπει ότι όσο αυξάνεται το προσδόκιμο ζωής, τόσο θα παρατείνεται και ο εργάσιμος βίος. Η διάταξη αυτή αποτελεί μνημονιακή δέσμευση και πρέπει να καταργηθεί οριστικά.

Ακόμη πιο προκλητικό είναι ότι η συζήτηση γίνεται σε μια εποχή ραγδαίας τεχνολογικής ανάπτυξης, αυτοματοποίησης και τεχνητής νοημοσύνης. Οι νέες τεχνολογίες αυξάνουν θεαματικά την παραγωγικότητα της εργασίας. Το κοινωνικό όφελος αυτής της προόδου δεν μπορεί να είναι να δουλεύουν οι άνθρωποι μέχρι τα 67 και ακόμη περισσότερο, αλλά να μειώνονται ο χρόνος εργασίας, τα χρόνια ασφάλισης και τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης. Μάλιστα σήμερα όλο και περισσότεροι συνταξιούχοι αναγκάζονται να δουλεύουν μέχρι όσο αντέξουν.

Η πραγματική απάντηση στο δημογραφικό και στη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού δεν είναι η διαρκής παράταση του εργάσιμου βίου, αλλά η δημιουργία σταθερών και καλά αμειβόμενων θέσεων εργασίας, η αύξηση των μισθών, η υλοποίηση ενός προγράμματος δημιουργίας εργατικών κατοικίων, η μείωση των ενοικίων και μέτρα ενάντια στην ακρίβεια και η καταπολέμηση της εισφοροδιαφυγής και η ουσιαστική στήριξη της κοινωνικής ασφάλισης από το κράτος.

Ταυτόχρονα, η κυβερνητική επιμονή στην επέκταση του κεφαλαιοποιητικού συστήματος και στην ενίσχυση της ιδιωτικοποίησης της επικουρικής ασφάλισης μέσω του ΤΕΚΑ και των επαγγελματικών ταμείων, μεταφέρει το ασφαλιστικό ρίσκο στους ίδιους τους εργαζόμενους και ανοίγει νέο πεδίο κερδοφορίας για τις χρηματοπιστωτικές αγορές.

Το ζητούμενο σήμερα δεν είναι να πανηγυρίζουμε επειδή η επόμενη αύξηση των ορίων ηλικίας αναβάλλεται για τρία χρόνια. Το ζητούμενο είναι η οριστική κατάργηση κάθε διάταξης που συνδέει τη συνταξιοδότηση με το προσδόκιμο ζωής, η μείωση των ορίων ηλικίας και των απαιτούμενων χρόνων εργασίας και η κατοχύρωση αξιοπρεπών δημόσιων συντάξεων για όλους.